Yoğuşmalı Kombilerde Kullanım Sıcak Suyu (DHW) Konforunun Artırılması: EN 13203 ve ERP Çerçevesinde Bir Derleme

Vaillant IRTR-W Ar-Ge Proje Müdürü Mert Kutlu, yoğuşmalı kombilerde kullanım sıcak suyu (DHW) konforunu EN 13203 standardı ve ErP gereklilikleri çerçevesinde değerlendirdiği kapsamlı makalesini HVAC 360 okurlarıyla paylaştı.

Özet

Özet: Yoğuşmalı kombilerde kullanım sıcak suyu (DHW) konforu, kullanıcı deneyimini ve ürün rekabetçiliğini belirleyen kritik bir performans eksenidir. Bu derleme, konfor odaklı EN 13203 standart ailesi ile enerji odaklı ERP (Ecodesign/Enerji Etiketleme) yönetmeliklerini bir araya getirmekte; EN 13203-1 yıldız (★) sistemini, ERP yük profilleriyle (M, L, XL, XXL) ilişkisini ve DHW konforunu belirleyen parametreleri (erişim süresi, sıcaklık kararlılığı, kullanılabilir su miktarı, debi kapasitesi) özetlemektedir. Literatür ve mühendislik pratiğinden derlenen plakalı eşanjör (PHE) tasarımı, primer–sekonder debi uyumu, kontrol algoritmaları, ön ısıtma ve sistem düzeyi stratejiler (mini-buffer, PFHRD, kaskad) bütünsel bir çerçevede sunulmaktadır. Sentez, DHW yıldız seviyesinin tek bir bileşenle değil; eşanjör, hidrolik, kontrol ve yalıtımın bütünüyle yükseltilebileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: DHW, EN 13203, ERP, plakalı eşanjör, kontrol algoritması, ön ısıtma, yük profili

Abstract

This review brings together the comfort-oriented EN 13203 standard series and the energy-oriented ERP regulations governing domestic hot water (DHW) performance in condensing combi boilers. It summarises the EN 13203-1 star rating logic, its relation to ERP load profiles, and compiles literature-based design strategies — plate heat exchanger optimisation, primary–secondary flow matching, control algorithms, preheat, and system-level solutions — showing that DHW comfort improves only through a holistic treatment of exchanger, hydraulics, control and insulation.

1. Giriş

Yoğuşmalı kombi pazarında sıcak su konforu, birincil satın alma kriterlerinden biri haline gelmiştir; düşük debili ve kısa süreli taleplerde yaşanan sıcaklık dalgalanmaları müşteri memnuniyetini doğrudan etkilemektedir. Brülör/yanma tarafındaki olgunlaşmış performansa karşın hidrolik yapı ve DHW kontrol mantığı çoğu platformda benzer kalabilmekte, bu da gelişim potansiyeli bırakmaktadır. Bu derlemenin amacı, DHW konforunu belirleyen mühendislik parametrelerini EN 13203 ve ERP çerçevesinde ele almak ve literatürde öne çıkan iyileştirme stratejilerini bütünsel biçimde derlemektir.

2. DHW Konforu ve EN 13203 Standardı

EN 13203, gaz yakıtlı kombi ve su ısıtıcılarının DHW performansını, standart çekiş (tapping) senaryoları altında objektif testlerle bir yıldız sınıfına (1★–4★) dönüştürür. Test, 10 °C şebeke suyundan 40 ± 2 °C çıkış hedefiyle sürekli/kesikli çekişlerin kombinasyonuyla yürütülür ve dört ana parametreyi ölçer:

2.1 DHW Yıldızı ile ERP Yük Profilleri İlişkisi

EN 13203 yıldızı ve ERP yük profilleri (M, L, XL, XXL) sıklıkla karıştırılsa da farklı eksenleri ölçer: biri kullanıcı konforunu (dinamik çekiş testi → yıldız), diğeri enerji verimliliğini (tüketim bazlı → yük profili/enerji etiketi) değerlendirir. XL profilli fakat 2★ konfor sunan, ya da L profilli fakat 4★ konfora sahip bir cihaz mümkündür; bu nedenle iki eksen ayrı ele alınmalıdır. AB’de Ecodesign gereksinimleri (EU) 813/2013 ve 814/2013, enerji etiketleme ise (EU) 811/2013 ve 812/2013 ile tanımlanır; yük profili, 24 saatlik çekim örüntüsündeki debi/sıcaklık/enerji kombinasyonlarını temsil eder.

 

3. Literatür Bulguları

DHW konforuna ilişkin literatür, sıcaklık kararlılığı, erişim süresi, düşük/değişken debi stabilitesi ve aç-kapa döngülerine tepki gibi parametreleri ele almaktadır. Başlıca bulgular aşağıda özetlenmiştir:

Ortak sonuç, DHW yıldız seviyesinin tek bir bileşenle değil; donanım, kontrol, hidrolik ve işletme stratejisinin bütünüyle belirlendiğidir. Bu unsurların birlikte ele alınması, EN 13203 kapsamında daha yüksek yıldız seviyelerine geçişi mümkün kılmaktadır.

4. Plakalı Eşanjörde Etkin Isı Transfer Alanını Artırma Yöntemleri

Etkin ısı transfer alanı; geometrik yüzey alanının yanında akış hızı, temas süresi ve yüzeyin aktif kullanım oranıyla birlikte değerlendirilmelidir. Öne çıkan yöntemler ve kısıtları:

5. Primer–Sekonder Debi Uyumu ve Kontrol Stratejisi

DHW performansı, eşanjöre “ne kadar güç verildiğinden” çok, primer (ısıtma) ve sekonder (kullanım suyu) debilerinin doğru oran, hız ve zamanlamada eşleştirilmesine bağlıdır; tipik iyi uygulamada primer/sekonder debi oranı ~1,1–1,3 civarındadır (örn. 6 l/dk sekonder için 6,5–8 l/dk primer). DHW hattındaki basınç kayıplarının azaltılması, daha düşük debilerde stabil çalışma ve daha geniş modülasyon aralığı sağlar. Düşük debi kontrolünde önerilen ilkeler: debiye değil ısı talebine odaklanmak, düşük debi için ayrı kontrol modu tanımlamak, alevi söndürmek yerine minimumda stabilize etmek ve kontrol mantığına termal histerezis eklemek (set point ±1–2 °C, debi düşse dahi 3–5 sn DHW modunda kalma). Bu unsurlar birlikte uygulandığında kullanıcı deneyimi “su hemen sıcak geliyor ve hiç oynamıyor” şeklinde algılanmaktadır.

6. Sistem Düzeyinde Ek Stratejiler

Eşanjör, hidrolik ve kontrol temelli yaklaşımların yanında, sistem mimarisi düzeyindeki stratejiler de DHW konforuna ölçülebilir katkı sağlar:

7. Test ve Doğrulama Metodolojisi

Tasarım/kontrol iyileştirmelerinin etkinliği, EN 13203-1 (konfor) ve EN 13203-2/7 (enerji) protokolleriyle doğrulanmalıdır: (1) hedef ERP yük profiline karşılık gelen çekiş senaryoları test bankında kurulur; (2) baseline konfor performansı ölçülür; (3) iyileştirmeler tekil/kombinasyon halinde karşılaştırmalı test edilir; (4) enerji tüketimine etkisi paralel izlenir ve ERP etiket sınıfının korunduğu teyit edilir; (5) laboratuvar senaryolarının saha verileriyle örtüşmesi, özellikle öğrenen kontrol algoritmaları için ayrıca sınanır.

8. Sonuç ve Öneriler

DHW yıldız seviyesi; eşanjör geometrisi, hidrolik tasarımın bütünselliği, kontrol algoritması ve sistem düzeyi stratejilerin (ön ısıtma, ısı geri kazanımı, kaskad) birlikte ele alınmasıyla yükseltilebilir. Öne çıkan öneriler:

  • Eşanjör seçiminde plaka sayısı kadar chevron açısı ve kanal geometrisi değerlendirilmeli;
  • Feed-forward/adaptif/MPC kontrol, klasik PID’in yetersiz kaldığı geçici yüklerde tercih edilmeli;
  • Ön ısıtma ve mini-buffer/PFHRD gibi çözümler enerji-konfor dengesi gözetilerek uygulanmalı;
  • Servis edilebilirlik ve maliyet kısıtları, termal performansla birlikte çok kriterli değerlendirilmeli;
  • Her iyileştirme EN 13203-1/2/7 protokolleriyle, mümkünse saha verisiyle desteklenerek doğrulanmalı.

Sonuç olarak, DHW konforunun artırılması tek bir bileşenin değiştirilmesiyle değil; eşanjör, hidrolik, kontrol ve sistem düzeyi stratejilerin bütünsel ele alınmasıyla mümkündür — bu yaklaşım EN 13203 yıldız seviyesini ve ERP enerji sınıfını eş zamanlı güçlendirebilir.

Kaynakça

  1. British Standards Institution (BSI). BS EN 13203 Series — Gas-fired domestic hot water production appliances.
  2. CEN, EN 13203-1:2015 — Part 1: Assessment of performance of hot water deliveries.
  3. CEN, EN 13203-2:2022 — Part 2: Assessment of energy consumption.
  4. CEN, EN 13203-3:2022 — Part 3: Solar supported gas-fired appliances.
  5. CEN, EN 13203-4:2016 — Part 4: mCHP appliances producing hot water and electricity.
  6. CEN, EN 13203-6:2022 — Part 6: Adsorption and absorption heat pumps.
  7. CEN, EN 13203-7:2022 — Part 7: Combination boilers with passive flue heat recovery device (PFHRD).
  8. CEN, EN 16147:2011 — Heat pumps with electrically driven compressors — DHW units.
  9. Avrupa Komisyonu, Commission Regulation (EU) No 813/2013 — Ecodesign, space/combination heaters.
  10. Avrupa Komisyonu, Commission Regulation (EU) No 814/2013 — Ecodesign, water heaters and storage tanks.
  11. Avrupa Komisyonu, Commission Delegated Regulation (EU) No 811/2013 — Energy labelling, space/combination heaters.
  12. Avrupa Komisyonu, Commission Delegated Regulation (EU) No 812/2013 — Energy labelling, water heaters and solar packages.
  13. Avrupa Komisyonu, Guidelines accompanying Regulations (EU) No 811–814/2013, European Commission.
  14. VDI 6003 — Domestic hot water heating systems — Requirements, planning, execution.
  15. QAiST Project Consortium, Methodology for the Assessment of Hot Water Comfort, IEE Programme, 2011–2012.
  16. LabelPackA Project Consortium, Guidelines and FAQs on Regulations (EU) No 811/2013 and 812/2013.
  17. Topten/HACKS Project, Criteria Paper — Water Heaters, European Commission H2020, 2019.
  18. iTeh Standards, Water heating equipment standards guide.
  19. DergiPark, Plakalı eşanjörlerde ısı transferi performansı üzerine çalışma.
  20. IOSR Journal of Engineering (IOSRJEN), Plate heat exchanger performance study, Vol. 8, Issue 10.
  21. Alfa Laval, HVAC PHE — Best Design Practices.
  22. IJERA, Plate heat exchanger chevron angle study, Vol. 4, Issue 4.
  23. NREL, Water heating system dynamics report.
  24. IJRPR, PID control limitations in transient thermal systems, Vol. 5, Issue 1.
  25. IJSRD, Control system overshoot and settling time analysis, Vol. 6, Issue 9.
  26. IntechOpen, Feed-forward and hybrid control strategies for thermal systems.
  27. Yuniardi, D. et al., From PID control to adaptive and model predictive control, ResearchGate.
  28. MDPI, Adaptive preheat and energy balance strategies in domestic hot water systems.
  29. PexUniverse, NCB-H condensing combi boiler technical brochure.
  30. ASHRAE Journal, Best Practices for Condensing Boilers.

 

 

E-Bülten Kayıt